Verslag Boekpresentatie ‘Integratie & de metropool’ d.d. 16 februari 2011 in Het Strijkijzer te Den Haag.
Renée Frissen
Het gebrek aan een duurzaam demografisch vooruitzicht in de stedelijke vergezichten is tevens kenmerkend voor het huidige debat over immigratie en integratie, licht Renée Frissen (beleidsmedewerker FORUM, co-redacteur Integratie & de Metropool) toe in haar inleiding.
Het integratievraagstuk wordt in het publiek-maatschappelijke debat vaak vanuit een etnisch-cultureel perspectief benaderd, maar het is de vraag of dit perspectief oplossingen kan bieden. De economische en demografische ontwikkelingen in Nederland wijzen uit dat de nadruk meer en meer op de Randstad komt te liggen. Het zijn juist (kinderen van) migranten die zich in dat gebied vestigen. Er is behoefte aan een breder sociaal-economisch perspectief voor vraagstukken die economische groei en kwesties als zorg, onderwijs en stedelijke inrichting met elkaar verbinden. Hoe ziet integratie er in 2040 uit en welke rol zal de Randstad als metropool spelen?
Boekaanbieding, Sadik Harchaoui, Renée Frissen, Elco Brinkman
Op de 42ste verdieping van het Strijkijzer in Den Haag - met niets dan vergezichten om ons heen – overhandigt Sadik Harchaoui (voorzitter Raad van Bestuur van FORUM) het eerste exemplaar van Integratie & De Metropool aan Elco Brinkman (voorzitter Bouwend Nederland).
Elco Brinkman, voorzitter Bouwend Nederland
De charme van de stad zit in de dynamiek en beweging volgens Brinkman. De opgave van de bouwers van Nederland is om deze permanente beweging en mobiliteit te stollen. Waar wil de stedelijke burger in de toekomst zijn identiteit beleven? Wil deze burger een moestuin voor de deur of een plekje voor zichzelf in Amsterdam, Londen en Shanghai? Om de toekomst dichterbij te halen moeten de ontwerpers en bouwers de individuele klant weten te vinden, om op tijd het juiste te kunnen bouwen. Deze klant moet niet langer worden gereduceerd tot onderdeel van een groep, maar worden gezien als uniek individu.
Esther Mirjam Sent
Met een uitdagend citaat trekt keynote speaker Esther Mirjam Sent (Radboud Universiteit Nijmegen/Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling) de mogelijkheden voor een econoom om in de toekomst te kijken in twijfel: An economist is an expert who will know tomorrow why the things he predicted yesterday didn't happen today. Laurence J. Peter
Sent pleit ervoor dat we afstappen van het dominante frame van angst, onbehagen en risicovermijding. Zij plaatst daar het frame van kansen tegenover. We moeten op een andere manier naar de hedendaagse ontwikkelingen kijken. Van wantrouwen zouden we moeten schakelen naar vertrouwen. De burger niet als consument maar als producent beschouwen. En niet vertrekken van wat ons scheidt maar wat ons bindt. In de economie van de toekomst zijn locatie en bereikbaarheid steeds belangrijkere factoren. Dit vraagt om een gebiedsgerichte benadering. Het dreigend tekort aan hoog opgeleid personeel vraagt om een versoepeling van de toelatingseisen zodat meer vrouwen en yeppies (young ethnic professionals) de arbeidsmarkt op kunnen. De overheid moet de burger niet controleren maar faciliteren. Migranten moeten we niet framen in termen van integratie maar zien als economische factor van belang in een kennismaatschappij.
 Paneldiscussie, v.l.n.r. Liesbeth van der Pol, René Foqué, Cihan Buğdaci, Esther Mirjam Sent.
Volgens Rijksbouwmeester Liesbeth van der Pol vraagt een economisch aantrekkelijk leefklimaat om engagement en schoonheid in ontwerp. Cihan Buğdaci (Gentlemen Real Estate & Architecture) is niet meer geïnteresseerd in schoonheid. De architect is in zijn optiek een maatschappelijke tolk die zich ‘het individu eigen kan maken’. De stad moet teruggegeven worden aan het individu, met zijn eigen levensstijl, opleiding, interesses en gefragmenteerde identiteiten. Rechtsfilosoof René Foqué spreekt zijn zorgen uit over het overheersende kapitalistische marktdenken waar alle domeinen van zijn doortrokken. Hij pleit voor een omschakeling van een kennismaatschappij naar een reflectiemaatschappij, waarbij meer tijd wordt genomen om stil te staan bij duurzame oplossingen.
‘Een plein graag’
Aan welke plek in 2040 willen de debatdeelnemers hun naam verbinden? Van der Pol en Foquédromen van een plein met hun naam. Omdat daar ontmoeting plaatsvindt (Van der Pol) en omdat daar het ware publieke debat plaatsvindt. Foqué citeert hierbij columnist Hugo Camps: veranderingen hebben pleinen nodig. Van Buğdaci mag het een gebouw, openbare ruimte of desnoods een hele stad zijn: als de gebruiker zich er maar prettig voelt.
|