Richtlijn 2009/52: Sancties tegen werkgevers van illegaal verblijvende derdelanders 
Pieter Krop, Tesseltje de Lange en Michiel Tjebbes 
De EG Richtlijn 2009/52 stelt minimumnormen voor sancties en maatregelen tegen werkgevers van illegaal verblijvende derdelanders. In dit artikel van Krop, de Lange (werkzaam aan de UvA) en Michiel Tjebbes (adviseur) worden de gevolgen van de richtlijn voor werkgevers, overheid, en illegaal tewerkgestelde derdelanders besproken. De boodschap van de richtlijn is dat de EU optreedt tegen illegale migratie: werkgevers worden beschermd tegen oneerlijke concurrentie, de lidstaten moeten gaan optreden tegen werkgevers van illegaal verblijvende derdelanders, en deze derdelanders moeten tegen uitbuiting beschermd worden. Zij moeten hun achterstallig loon kunnen ontvangen, ook als ze zijn uitgezet. De richtlijn bevat echter slechts minimumnormen en dat laat nogal wat ruimte voor een eigen invulling door de lidstaten.

 

Arbeidsmigratie uit derde landen in nieuwe EG richtlijnen: voorzichtige stappen, maar in welke richting?
Kees Groenendijk 
In dit artikel gaat Kees Groenendijk, emiritus hoogleraar rechtssociologie in op een aantal nieuwe EG richtlijnen over arbeidsmigratie. De aanpak van het onderwerp arbeidsmigratie binnen de EU heeft een paradoxaal karakter. In veel EU-lidstaten heeft de afgelopen jaren een vergaande liberalisatie van de nationale regels over toelating van arbeidsmigranten plaats gevonden. Tot de gevolgen van de economische
crisis in 2009 voelbaar werden, was er in veel lidstaten sprake van een toenemend aantal arbeidsmigranten. Tegelijkertijd toonden veel lidstaten zich bij het maken van nieuwe gemeenschappelijke regels over arbeidsmigratie in Brussel zeer terughoudend.

 

Het Associatierecht EEG-Turkije en de verplichte inburgering 
Ali Durmus en Ejder Köse
In dit artikel betogen Ali Durmus en Ejder Köse dat de Nederlandse inburgeringswetgeving in verschillende opzichten strijdig is met het Associatierecht, met name met een aantal standstill bepalingen en met het verbod van discriminatie naar nationaliteit. Ze stellen dat de Wet Inburgering in het buitenland en de Wet Inburgering in strijd zijn met de standstill bepaling van artikel 13 en de non-discriminatiebepaling van artikel 10 van Besluit 1/80.

 

De Europese blauwe kaart, een eerste kennismaking
Edward van Kempen
In dit artikel gaat Edward van Kempen, werkzaam bij de VK Amsterdam, kort in op de richtlijn 2009/50/EG betreffende de voorwaarden voor toegang en verblijf van onderdanen van derde landen met het oog op een hooggekwalificeerde baan (de Europese blauwe kaart richtlijn), die op 25 mei 2009 door de Raad is goedgekeurd, en de gevolgen van deze richtlijn voor Nederland.

 

De onwenselijkheid van een dubbele taaltoets voor naturalisandi in Aruba en de Nederlandse Antillen
Gerard-René De Groot en Eric Mijts
In dit artikel geven Gerard-René de Groot, hoogleraar rechtsvergelijking en IPR aan de Universiteit Maastricht en Eric Mijts, wetenschappelijk taalmedewerker aan de Universiteit Aruba een kritische analyse van een in december 2008 ingediend wetsontwerp ter wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap. Dit ontwerp zou onder meer tot gevolg hebben dat personen die in Aruba en de Nederlandse Antillen een aanvraag tot naturalisatie indienen aan een dubbele taaltoets moeten voldoen. De auteurs stellen dat voorstanders van deze wetswijziging uit gaan van een aantal onaanvaardbare aannames en een onrealistische inschatting maken van de gevolgen van dit beleid. Verder blijken er veel juridische en praktische argumenten te zijn die tegen het voorstel pleiten.

 

Interview Arie van Driel en Arbeid 
Arie van Driel vierde onlangs zijn veertig jarige jubileum als advocaat. Van Driel zag in die jaren het vreemdelingenrecht ontstaan en was zelf als gedreven pleitbeslechter, docent en
initiator van menig ‘class action’, van grote invloed op de vorming van dit vakgebied. Zo was hij betrokken bij het ontstaan van de Werkgroep Rechtsbijstand Vreemdelingenzaken, voerde hij procedures om de geheime vreemdelingencirculaire openbaar te maken en was hij jarenlang docent vluchtelingenrecht bij de OSR. Typerend voor zijn bevlogenheid en hardnekkigheid was ook Van Driel’s strijd voor een door de overheid gefinancierd rechtshulpsysteem. Om dit te bewerkstelligen reed met een eigen busje, de zogenaamde ‘Jusbus’, stad en land af om zo de rechtshulp zelf naar de asielzoekerscentra toe te brengen.
Een beschrijving van Arie van Driel’s sociaal bewogen carrière is zo tevens een geschiedenis van het ontstaan van het vreemdelingenrecht in Nederland. In zijn kantoor in Alkmaar, waar hij nog altijd van 11 tot 7 zogenaamde ‘halve dagen’ werkt, sprak ik met Van Driel over het
thema van deze Migrantenrecht en zijn geschiedenis in het vreemdelingenrecht.

 

Uitgelezen Rethinking the free movement of workers: the European challenges ahead
Uitgelezen WODC rapport Toelatings- en verblijfsvoorwaarden onderdanen Turkije
Spreekuurvraag Gedwongen achterlating van een Marokkaanse vrouw 
Europa Ontwikkelingen maart 2009 – oktober 2009
Literatuur
Agenda
Rechtspraak 
Wet- en regelgeving
Beleidszaken