Radicalisering wordt benaderd als iets dat met alle middelen voorkomen en bestreden moet worden. Die gedachte is begrijpelijk, zeker gezien de enorme maatschappelijke en humanitaire impact die terroristische aanslagen in het afgelopen decennium hebben gehad. Soms is het echter van belang om verschijnselen die een sterke aversie en veel maatschappelijke angst oproepen met een open blik te bekijken, juist om tot een beter begrip en tot betere oplossingen te komen. Men zou zich bijvoorbeeld af kunnen vragen of het koesteren van radicale ideeën door jongeren wel altijd en per definitie negatief is. En of de publieke angst voor, en verwerping van radicale ideeën bij jongeren niet juist het effect heeft dat jongeren zich in het nauw gedreven voelen en zich van de weeromstuit steeds sterker oriënteren op extreme leeftijdgenoten en websites.

 

In het pilot-onderzoek Idealen op drift is bewust niet gekozen voor het dominante veiligheidsperspectief maar voor een pedagogische benadering van het fenomeen van radicale idealen bij adolescenten. Vanuit dat perspectief wordt onderzocht hoe de passie die jongeren hebben voor idealen kan worden aangewend om hen te begeleiden in de ontwikkeling tot kritisch-politieke burgers, waar een democratie er juist niet genoeg van kan hebben.